.png)
Eten en drinken
De Tunesische keuken:
In de Tunesische keuken proef je de invloed van de omringende landen. Tunesië ligt centraal in de Middellandse zee en daardoor zijn er in de gerechten invloeden te vinden uit de Andalusische (combinaties van zoet en zout of zuur), de Turkse (mierzoete desserts) en de Franse (stokbrood, vlees of vis met patat) keuken. Tunesische gerechten komen enigszins overeen met de gerechten uit de verschillende mediterrane keukens. Zo vind je de brik terug in de Turkse en Griekse keukens en is de couscous al eeuwen oud een typisch Noord-Afrikaans gerecht.
Naast dat de Tunesische keuken mediterraan is, is deze ook gezond. Er wordt veel gebruik gemaakt van olijfolie en veel en verse groentes. Kikkererwten, tuinbonen, aubergine en courgette zijn veel voorkomende groentes. Vlees wordt vaak gestoomd totdat het zacht is. Hiervoor wordt vooral lamsvlees gebruikt, maar ook kip is favoriet. Rood of halfrauw gebakken vlees vind je niet in Tunesië. Vlees wordt veelal gemarineerd.
De typische Noord-Afrikaanse smaak van gerechten wordt veroorzaakt door komijn, koriander en fenegriek. Saffraan is favoriet, maar tevens duur waardoor het minder gebruikt wordt. Rode peper en knoflook wordt gebruikt zoals wij de peper en zout kennen. Ook sesamzaad wordt als pasta (tahin) verwerkt in gerechten.
Kaas vind je alleen in Mateur. Dit Tunesische plaatsje staat bekend om z'n zachte kaas. Typerend voor Tunesië is het veelvuldig gebruik van eieren in gerechten.
Tunesiërs zijn echte zoetekouwen zoals blijkt uit veel hapjes tussendoor en op straat. Op straat vind je donutbakkers die vaak uit Ghomrassen, een plaatsje in het zuiden van Tunesië, afkomstig zijn.
Gerechten:
Voorgerechten:
Khemia is een voorgerecht van diverse hapjes als gebakken inktvisjes, schelpdiertjes, olijven en amandelen die als een soort tapas geserveerd worden.
Brik is van bladerdeeg met daarin kruiden en een rauw ei. Nadat dit is gebakken slurp je het ei naar binnen. In een restaurant is het ei vaak gestold. Ook is het mogelijk om ipv ei tonijn erin te krijgen.
Chorba is een Tunesische soep die varieert foor het gehele land. Soms is het tomatensoep. soms groente- of vissoep.
Leblabi wordt geserveerd tijdens de wintermaanden. Het is een dikke soep met olijfolie, kruiden en grote erwten of bonen (een variant op onze erwtensoep?)
Ojja bestaat uit gepocheerde eieren met tomaten, ui en paprika.
Hoofdgerechten:
Merguez is een sterk gekruid worstje van rund- of lamsvlees dat op een houtskoolvuurtje wordt geroosterd, eventueel op straat.
Kefta zijn gegrilde of gefrituurde gehaktballetjes.
Chakchouka is een stoofschotel met spaanse peper, tomaat, aardappelen en uien.
Tajine is de generieke naam voor een stoofschotel met stukjes vlees, geraspte kaas, uien en witte bonen en goed gepeperd.
Saffoud is gekruid vlees aan een ijzeren pin.
Mossli is en jong lam dat is gebakken en gevuld met uien, macaroni, tomaten, harde eieren en sla.
Mechoui is gestoofd of gegrild lam.
Mecheouia is een salade met gegrilde paprika, tomaten, knoflook en ui.
Couscous eet je met verschillende groentes en lams- of rundvlees. In couscous royal worden meerdere vleessoorten gebruikt. Het traditionele joodse recept is couscous met gehaktballetjes.
Chapati is rond brood plat met salade en tonijn. De salade bestaat uit aardappels, sla, paprika en ei en eventueel stukjes kaas.
Frikasee zijn kleine balletjes deeg in olie gedaan, dus dan worden ze goud bruin. Die maken ze open doen salade in en tonijn, olijven erbij en als je wil harissa.
Osban van inktvis is een schoongemaakte inktvis gevuld met zijn eigen pootjes rijst peterselie en kruiden gekookt in de saus.
kaftagi is een gerecht wat eigelijk van restjes is met aardappel wat vlees groente en dat gebakken in olie en dan koud opeten.
Desserts:
Couscous kan ook als dessert gebruikt worden. De kruiden en het vlees worden dan vervangen door suiker, dadels, granaatappels of rozijnen.
Honingkoek is een veelvoorkomend en erg zoet dessert.
Andere desserts zijn onder meer zoete brik, baklava, en makroud wat is gevuld met gesneden dadels. Veel gebruikte bestanddelen zijn amandelen, gries, suiker en noten. De meeste kaas wordt geïmpirteerd. Alleen de numidia is origineel Tunesisch.
Overige:
Harissa is een pasta van rode pepers, knoflook, koriander, zout en olijfolie. Dit hete rode saus die eet je bij alles. Het groene sausje is de pepersalade, ook erg pittig. Deze sausjes krijg je vaak bij je maaltijden, vooral als je buiten het hotel eet.
Dranken:
In Tunesië wordt muntthee wordt gedronken. In Sidi Bou Said vind je de variant met zonnepitten. De thee kan ook gekruid zijn met rozenolie.
Zwarte koffie met Madagascar bonen is doorgaans met suiker en soms vermengd met cacaopoeder. De koffie ruikt soms naar wierook en mirre.
Aïn Garci is Tunesisch mineraal water met koolzuur. Mineraalwater zonder koolzuur is Safia.
Het wijnbouwgebied is ca 40.000 ha en bevindt zich voornamelijk in de Medjerda-vallei, rond Bizerte en Tunis en op Cap Bon. Bijzondere wijnen zijn de muskaatwijn van Kelibia op Cap Bon, de rode Mornag van grombalia op Cap Bon, de rode wijn rosés van de Domaine de Thibar bij Béja en de Gris van de Chateaux de Tebourba.
Celtia is het meest gedronken bier.
Thibarine is een vijgenlikeus en Laghmi is een dadellikeur. De nationale borrel is een brandewijn die uit vijgen wordt gestookt en Boukha heet. De smaak varieert en lijkt wat op Wodka en jonge Jenever en heeft een alcoholpercentage van 36%. Je drinkt deze bij een hapje, olijven of een Khemia. Ook wordt dit gemixt met frisdrank.
Restaurants algemeen:
De populaire 'gegrilde kip'-restaurantjes zijn ook heel lekker en zeker niet duur. Je krijgt daar een saus, waar je het brood in dipt en dat eet je dus zo. Verder heb je daar dus gegrilde kip, vaak met wat friet of aardappels erbij en nog wat andere lokale gerechten met rijst of pasta. Je herkent ze aan de kasten met grillende kippen voor de deur.... Als je van avontuur houdt, ook eens iets lokaals wilt eten en niet op zoek bent naar een luxe omgeving (je zit vaak aan een soort van keukentafel met houten of andere bijpassende stoelen), dan is dit het helemaal. Als er al mensen zitten te eten is het qua kwaliteit vaak wel goed, ook al lijkt dit niet altijd het geval. Daar waar de lokale bevolking eet, is het eten vaak het lekkerst en voordeligst!